تبرزین‌دار
فارسی فارسی
لغت‌نامه دهخدا
[ت َ ب َ]
(نف مرکب ) سپاهیی که با تبرزین مسلح باشد. این گونه سپاهی در قرن 16و 17 م . در اروپا وجود داشت و از صنف پیاده بودند.