منیر
دارای نور سیمابی, تابان.
(مُ) [ ع . ] (اِفا.) تابان، درخشان .
[م ُ ن َی ْ ی َ]
{ع ص}
جامه دوپوده . یقال :ثوب منیر; ای منسوج علی نیرین . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ):
تا درکشد ابری که ز بلغار درآمد
کرباس منیر به سرکوه دماوند.
-منیر رازی ; نوعی پارچه دوپوده از ری: و اما فی الخریف فالمنیر رازی و ملحم المروزی . (غرر اخبار ملوک الفرس ص 710).
* پوست گنده و سطبر. (آنندراج ). پوست ستبر گنده . (ناظم الاطباء). جلد غلیظ. (ازاقرب الموارد).
{ع ص}
جامه دوپوده . یقال :ثوب منیر; ای منسوج علی نیرین . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ):
تا درکشد ابری که ز بلغار درآمد
کرباس منیر به سرکوه دماوند.
امیر معزی (دیوان ص 180).
-منیر رازی ; نوعی پارچه دوپوده از ری: و اما فی الخریف فالمنیر رازی و ملحم المروزی . (غرر اخبار ملوک الفرس ص 710).
* پوست گنده و سطبر. (آنندراج ). پوست ستبر گنده . (ناظم الاطباء). جلد غلیظ. (ازاقرب الموارد).
[م ُ]
{ع ص}
روشن و روشن کننده . (آنندراج ). روشن و تابان و درخشان . (ناظم الاطباء). روشن . (مهذب الاسماء): ... و من الناس من یجادل فی اللّه بغیر علم و لاهدی و لاکتاب منیر. (قرآن 31/20). و ان یکذبوک فقد کذب الذین من قبلهم جاتهم رسلهم بالبینات و بالزبر و بالکتاب المنیر. (قرآن 35/25).
ماه منیر صورت ماه درفش تست
روز سپید سایه چتر بنفش تست .
نوروز فرخ آمد و نغز آمد و هژیر.
با طالع سعادت و با کوکب منیر.
به است قامت و دیدار آن بت کشمیر
یکی ز سرو بلند و یکی ز بدر منیر.
پسرا زلف چو زنجیر تو دام دل ماست
که برآویخته دام از طرف بدر منیر.
پیشکار ضمیر و رای تواند
جرم مهر مضی و ماه منیر.
بخوبی شد این یک چو بدر منیر
چو شمس آن به روشندلی بی نظیر.
و گر بر وی نشستن ناگزیراست
نه شب زیباتر از بدر منیر است .
عروس خاک اگر بدر منیر است
به دست باد کن امرش که پیر است .
فتنه ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر
قامت است آن یا قیامت عنبر است آن یا عبیر.
تو آفتاب منیر و دیگران انجم
تو روح پاکی و ابنای روزگار اجسام .
نه خود اندر جهان نظیر تو نیست
که قمر چون رخ منیر تو نیست .
تن سپید و دل سیاهستش بگیر
در عوض ده ، تن سیاه و دل منیر.
* از نظر فیزیکی ، جسمی را گویند که منبع نور باشد یعنی به خودی خود قابل رویت باشد.
{ع ص}
روشن و روشن کننده . (آنندراج ). روشن و تابان و درخشان . (ناظم الاطباء). روشن . (مهذب الاسماء): ... و من الناس من یجادل فی اللّه بغیر علم و لاهدی و لاکتاب منیر. (قرآن 31/20). و ان یکذبوک فقد کذب الذین من قبلهم جاتهم رسلهم بالبینات و بالزبر و بالکتاب المنیر. (قرآن 35/25).
ماه منیر صورت ماه درفش تست
روز سپید سایه چتر بنفش تست .
فرخی .
نوروز فرخ آمد و نغز آمد و هژیر.
با طالع سعادت و با کوکب منیر.
منوچهری .
به است قامت و دیدار آن بت کشمیر
یکی ز سرو بلند و یکی ز بدر منیر.
مسعودسعد.
پسرا زلف چو زنجیر تو دام دل ماست
که برآویخته دام از طرف بدر منیر.
سوزنی .
پیشکار ضمیر و رای تواند
جرم مهر مضی و ماه منیر.
سوزنی .
بخوبی شد این یک چو بدر منیر
چو شمس آن به روشندلی بی نظیر.
نظامی .
و گر بر وی نشستن ناگزیراست
نه شب زیباتر از بدر منیر است .
نظامی .
عروس خاک اگر بدر منیر است
به دست باد کن امرش که پیر است .
نظامی .
فتنه ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر
قامت است آن یا قیامت عنبر است آن یا عبیر.
سعدی .
تو آفتاب منیر و دیگران انجم
تو روح پاکی و ابنای روزگار اجسام .
سعدی .
نه خود اندر جهان نظیر تو نیست
که قمر چون رخ منیر تو نیست .
سعدی .
تن سپید و دل سیاهستش بگیر
در عوض ده ، تن سیاه و دل منیر.
مولوی (مثنوی چ خاور ص 367).
* از نظر فیزیکی ، جسمی را گویند که منبع نور باشد یعنی به خودی خود قابل رویت باشد.
[م ُ]
{ا}
فُک
{ا}
فُک
[م ُ]
{اخ}
مولدش دارالسلطنه لاهور است و خلف الصدق ملا عبدالحمید ملتانی بود. اما در عین شباب سرپنجه اجل بازوی امیدش برتافت . مثنویات و نثرهای رنگین وی مشهور است . از غزلیات اوست :
پیش از کرشمه تو ستم در جهان نبود
تا آن نبود عربده آسمان نبود
آمد به خواب خویش و گرفتار خویش شد
یا خویش هم ز فتنه گری مهربان نبود
از موج گریه پرده چشمم ز هم گسیخت
گویی نصیب کشتی من بادبان نبود
روزی که دل به زلف توام بود آشنا
چون شانه جز حدیث شبم بر زبان نبود.
{اخ}
مولدش دارالسلطنه لاهور است و خلف الصدق ملا عبدالحمید ملتانی بود. اما در عین شباب سرپنجه اجل بازوی امیدش برتافت . مثنویات و نثرهای رنگین وی مشهور است . از غزلیات اوست :
پیش از کرشمه تو ستم در جهان نبود
تا آن نبود عربده آسمان نبود
آمد به خواب خویش و گرفتار خویش شد
یا خویش هم ز فتنه گری مهربان نبود
از موج گریه پرده چشمم ز هم گسیخت
گویی نصیب کشتی من بادبان نبود
روزی که دل به زلف توام بود آشنا
چون شانه جز حدیث شبم بر زبان نبود.
(مرآةالخیال ص 119).
